Miłością nazywam takie chwile,
kiedy przy mnie jesteś bardzo blisko
i dotykiem moich nagich dłoni
mogę zrobić i dać ci wszystko.

Miłością są również te godziny,
kiedy jesteś ode mnie daleko,
a ja tęsknię do twego obrazu,
głowa szumi jak w szklance proseco.

Miłością są też te minuty,
które chętnie w lata zamienię,
gdy dziś stanie się pięknym jutrem,
a wczoraj cudownym wspomnieniem.

I poczekam tylko jeszcze czas krótki
i wymieszam uczucie z pragnieniem,
odrzucimy na bok wszystkie smutki
i staniemy się jednym istnieniem.

© Jerzy Gościniak

Liebe nenne ich solche Momente,
wenn du bei mir bist ganz nahe dran
und die Berührung meiner bloßen Hände
dir alles geben, für dich alles kann.

Liebe nenne ich auch diese Stunden,
wenn du mir die weit Entfernte warst,
dein Bild sich durch meine Sehnsucht gewunden
und rauschte im Kopf wie Prosecco im Glas.

Aus Liebe sind die Minuten gemacht,
die ich in Jahre verwandeln will,
wenn aus dem Heute das Morgen erwacht,
des Gestern Zauber erinnert still.

Das Warten weilt nur noch kurz und dann
Lust fließt in meine Gefühle hinein,
wir lassen los alle Trauer und Gram,
ineinander verwoben bleiben wir im Sein.

© Übersetzung: Irena J. Rostalski