Przychodzi piękna, jak zwykle spóźniona
z majestatycznie podniesioną głową,
na której błyszczy niecodziennym blaskiem
ze świeżych kwiatów uwita korona.

Za nią łąka młoda zielenią się barwi,
skąpana słońcem gorącym,
nieśmiałe kwiaty czystą zieleń mącą,
i las ożywa cichy i strumień szemrzący.

Przynosi z sobą wesoły śpiew ptaków,
nadzieję na nowe życie,
a za nią welon z rozpuszczonych marzeń
i mnóstwo wiosennych zdarzeń.

© Jerzy Gościniak

Die schöne Frau Frühling im verspäteten Tanz
ihr Haupt majestätisch erhoben
kommt strahlend und duftend umgeben vom Glanz
der prachtvollsten Blumenkrone

Zu ihren Füßen junge Wiese grünt
erhitzt von der sonnigen Weite
schüchtern und mutig trotzen Blumen dem Wind
der Wald mit dem Bach plaudern heiter

Das Vogelgezwitscher verteilt sie umher,
viel Hoffnung und neue Gelüste,
ein Schleier voll Träume weht hinter ihr her
und spannende Frühlingsgeflüster

© Übersetzung: Irena J. Rostalski